نام فایل : فطرت خداجوی بشر

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 38

حجم : 135 کیلوبایت

عبادت، فطريت بشرّيت است:
فطرتاً هر موجودي كه لباس هستي پوشيده و از عدم پاي به عرصة حيات و زندگي نهاده، به طور مرموز و ناخودآگاه، خواستار و پوياي آفريدگار و صانع خويش است و از هر سوي به سوي ديگر خالق و پروردگار خود را ميجويد، تا پاس حرمت، و احترام لازم او را بنمايد، و از فضل و رحمت و اكرام او، تشكّر و سپاسگزاري نموده، و به مصداق اينكه «انسان بندة احسان است» به پيشگاه با عظمت او سرتعظيم فرود آورد.
خداوند ميفرمايد:
فَاَقِمْ وَجْهَكَ لِلدّينِ حنيفاً فِطْرَتَ الله الَّتي فَطَرَالنّاسَ عَلَيْها لاتَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللهِ ذلِكَ الدّينُ الْقَيِّمُ، وَلكِنَّ اَكْثَرَ لايَعْلَمُونَ».
سورة روم، آية30.
به آيين راست خداوند روآور، آييني كه خدا آفرينش انسان را بر روي آنها نهاد، و خلق خداوند تغييرپذير نيست. اين است دين استوار و محكم، ولي بيشتر مردم جاهل هستند و به آن علم ندارند.
هدف از دين حنيف در آية شريفه كه آفريدگار متعال خلقت انسان را بر آن استوار ساخته است همانا آيين و دين توحيدي و خداپرستي است، كه انحراف از جاده و صراط مستقيم توحيدي را مخالف فطرت انسان دانسته است.
...