نام فایل : تصويرسازي-گرافيكي-28-ص

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 32

حجم : 85 کیلوبایت

پيدايش تصويرسازي گرافيكي در غرب:
پايه ريزي طراحي گرافيكي در دهه 1920 به وسيله لاسلو ماهولي ناگي و يان تاشي كولد انجام گرفت .
آنها در كتابي به نام تايپوگرافي جديد استانداردهاي جديدي رادرجهت ستايش سازه هاي ماشيني درتصاوير فتوگرافيك طرح ريزي كردند .وازاين پس شاخه اي به نام طراحي محض از تصويرگري
داستاني جدا شد وگسترش يافت.
توسعه دوربين عكاسي به عنوان يك ابزار ثبت در اواخر قرن نوزدهم ميلادي بسياري از هنرمندان را از مسئوليّت واقعه نگاري رهايي بخشيد ،دوربين جزئيات محيط بيروني را ثبت ميكرد واز اين طريق هنرمندان را به جستجوي ذهن وگستره هاي نهان مجاز كرد ابتدا به وسيله نهضت امپرسيونيسم (اصالت دريافت حسي ) وسپس اكسپرسيونيسم (اصالت بيان) هنرمندان آن قرن از سخت گيريهاي رئاليسم (واقع گرايي )آكادميك رهايي يافتند وپوسته هاي حفاظتي رااز احساسات خود به كناري افكندند.
سپس در اوايل قرن بيستم به وسيله كوبيست ها فهم جديدي از روابط فضايي وزماني و گسترش تكنيكي در هنرهاي تجسمي پاگرفت ورفته رفته به واسطه وسايل جديد ارتباطات نظير راديو تصاوير متحرك ونهايتاً تلوزيون خصيصه هاي بصري جديد در حوزه تبليغات براي فروش كالاهـا
وتجارت شكل گرفت .در اواسط قرن نوزدهم تصويرسازي فقط به منظور اهداف روزنامه نگاري به كارگرفته شد اما از دهه 1870 به بعد طراحي تصويرسازانه به شكل جديدي كه همانا تركيبي از تايپ ورسّامي بود به وسيله ژولس شره در پوسترهاي تبليغاتي تغيير يافت .حروف نگاري او در هماهنگي با تصاوير سحر انگيز ورنگارنگ ومملو از تأثرات حسي (امپرسيون) طراحي ميشدند .
پوسترهاي او پيشاهنگ نهضت جديدي به نام آرت نووه(هنر جديد) شد كه توسط فرم هاي اندام وار (ارگانيك) زاده شده واز ماشين براي دنياي جديد مصرف تعريف ميشد . سپس اين سبك گرافيكي توسط افراد ديگري چون تولوز لوترك و آلفونز موكا پي گيري شد ودر دهه اول قرن بيستم طراحي تصويرسازانه با سبك جديدي كه پوسترهاي (شي واره) ناميده ميشد. ابتدا در آلمان وسپس در انگلستان وفرانسه وايتاليا ادامه يافت.
اين سبك ابتدا توسط (لوسيان برنارد) هنرمند آلماني با طرد عناصر غير ضروري تصويري ونوشتاري به نفع صورت پردازي از يك شي يا موضوع تبليغي شكل گرفت .چنين پوسترهايي معمولاً فقط با علامت تجاري كالا به جاي متن ارائه ميشدند. آن پوسترها كه از لحاظ زيبايي شناختي گيرا وبه لحاظ تجاري موفق بوده اند وحدت عميقي از رسّامي وطراحي را به نمايش ميگذارند. پوسترهاي برنارد براي كمپاني پريستر مچ مصاديقي بودند براي قدرت تصوير ونوشتار طراحي شده در يك مجموعه موزون.
در طي ساليان نخستين قرن بيستم تصويرسازي وعكس باوزن وارزشي يكسان البته در ارتباط با متن نياز وبودجه اي خاص استفاده ميشدند. عكس بهترين وسيله براي نشان دادن واقعيت بود در حالي كه تصويرسازي براي افسانه پردازي وقهرمان پردازي از يك كالا يا يك ايده مناسب تر بود وچنين چيزي يك استراتژي (روش راهبردي دراز مدت)معمول براي فروش بود خصوصاً در ايالات متحده كه رقابت براي كالاهاي بيشتر سرعت بيشتري نسبت به اروپا داشت اين روش تا نيمه اول قرن بيستم ادامه داشت.
ما بين دو جنگ جهاني واقع گرايي در هنرهاي زيبا و كاربردي آمريكا بالا ترين مرتبه را داشت. در حاليكه اروپاييان به سمت تصاوير انتزاعي و ماشين واره پيش ميرفتند.حتي در اروپا دو رويكرد به صورت موازي (گهگاه ادغام شده)ظاهر شد يكي خالص وديگري دكو راتيو.ساده كردن فـــرم در
بعضي از هنرهاي كاربردي معمول گشت كه تحت تاثير جنبشهاي ايدئولوژيك و مكتبهاي هنر مدرن قرار داشتند . چنين امري مشتمل بر بكارگيري كولاژهاي تصويري و تجزيه فرمهاي نوشتاري به عنوان عناصر طراحي كه همانا سمبل عصر ماشين بودند مي باشند.رويكردي كه هم
فتوريست هاي ايتاليايي
وهم
دستيل هاي هلندي
و
سازه گراهاي روسي و اروپاي شرقي
و هم چنين
باهاواس آلماني
را در بر ميگرفت .
اين گروهها بعداً ملاكهاي خلوص هنري را به نحوي توسعه دادند كه بر اساس آنها سا ختن تصاوير فقط به عكاسي محدود ميباشد و همچنين عناصر نوشتاري كه موجود بودند .تصويرسازيهاي (ال ليستيزكي)براي كتاب اشعار انقلاب (ولاديمرماياكوفسكي)با عنوان (براي صدا)مثال بسيار خوبي است براي يك تصوير سازي غير تزييني كه در آن سمبلهاي گرافيكي هم براي براي همراهي با متن و هم به لحاظ زيبايي شناسي طراحي استفاده شده است .به عنوان يك شيوه متفاوت و تجاري در مقابل رويكرد مدرن ،طراحان ،يك نوع شيوه گرايي استيليزه (سبكي)را در آثار متنوعي به كار گرفتند كه در آن موقع با عنوان (هنر مدرن يا مدرنستيك)يا عامه آن به عنوان
(آرت دكو) ناميده ميشد. آن يك تركيبي بود از بعضي مشخصه هاي مدرن شامل الگوهاي هندسي،زيگوراتهاي مصري واجزاي ارگانيك(اندام وار )كه با مجموعه اي از تزئينات دكراتيو قرن نوزدهم كه به روز درآمده بود تركيب شده بودند در حاليكه عكاسي را مدرنيستها ترجيح ميدادند چرا كه در آن مدلسازيهاي ظريف گرافيكي كه معرفه طراح مدرن بود وجود داشت.در حاليكه طراحي كاربردي در افراط مشخصه رويكرد مدرن بود ،تزئينات ظريف،سبك دكو را در بزرگ شهرها ،تعيّن ميبخشيد كه به اين منظور تصوير سازي در سطح وسيعي استفاده ميشد در اواخر دهه 20 واويل دهه30 يك نوع آميزه ويژهاي از مدرن ومدرنه توسط پوستر سازان فرانسوي به نامهاي
(اي-ام كاساندر) (ژان كارلو) (چارلزلوپو) و ديگران ظهور كرد .تبليغات آنها به طور مشخص،طراحي تصوير سلزانه آن روزگار را به خوبي مجسم مي ساخت كه در خلال آنها شيوه هاي متعددي براي تركيب تايپ وگرافيك و تصاوير نقاشانه به چشم ميخورد .
تصوير سازي غالباً بد فهميده شده است چرا كه از روشهاي مختلف به اجرا در آمده و براي اهداف متنوعي نيز به كار گرفته شده است. سنتي ترين تعريف آن مي گويد :تصوير سازي يــــك
قصه ميگويد . بعضي از تصويرسازي ها ممكن است يك داستان كامل را بازگو كند مثل داستانهاي گرافيكي (كميك استريپ) وكتابهاي تصويرسازي شده كودكان، امادر بيشتر موارد تصويرسازي براساس يك قطعه ازيك داستان يا متن گرفته ميشوند كه در چنين موردي تصويرسازي يك علامت تصويري است . تصويرسازان كتاب ذهن خوانندگان را با فراهم كردن پرتره هايي از شخصيّت ها و صحنه ها برمي انگيزانند .
...