نام فایل : پايگاه-دادة-فعال-55-ص

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 39

حجم : 241 کیلوبایت

چكيده
پايگاه‌هاي دادة فعال با هدف ايجاد تعامل در پايگاه‌هاي داده ايجاد شدند. در اين نوع پايگاه داده با تعريف قوانين و بدون نياز به كدنويسي، سيستم قادر به عكس‌العمل مناسب در مقابل رويدادهاي مهم در شرايط خاص مي‌باشد. تعريف قوانين ساده‌ترين نوع بيان محدوديت‌ها بوده كه براي متخصصين محيط نيز قابل درك مي‌باشد. اما در بيان تجربيات اغلب از كلمات فازي استفاده مي‌شود كه ترجمه آن‌ها به مقادير دقيق منجر به كاهش ارزش معنايي دانش مي‌شود. فازي‌سازي پايگاه‌هاي داده فعال با هدف نزديك‌تر نمودن زبان بيان قوانين به زبان طبيعي انسان مطرح شد. اين امر كمك مي‌كند دانش متخصصين، مستقيماً به پايگاه داده منتقل شود. ضمن اينكه تغييرات نيز با كمترين هزينه، بر قوانين تعريف شده اعمال مي‌شود.
در اولين گام از فازي‌سازي پايگاه‌هاي دادة فعال ولسكي و بوازيز به فازي نمودن رويداد، شرط و واكنش در تعريف قوانين پرداخته‌اند و طي سه مقاله نتايج آن را ارائه نمودند، آن‌ها در پروژه
Tempo
به پياده‌سازي فازي اين سه بخش پرداخته‌اند.
اين پايان‌نامه به فازي نمودن ساير بخش‌هاي پايگاه‌هاي دادة فعال مي‌پردازد. اين بخش‌ها شامل رويدادهاي مركب، انتخاب فازي اجزاء رويدادهاي مركب، انتخاب فازي زمان بررسي شرط و اجراي واكنش قوانين مي‌باشد. همچنين راه‌حل‌هايي براي دو مشكل پايان‌ناپذيري اجراي قوانين و يكتايي پاسخ در پايگاه‌هاي دادة فعال فازي ارائه شده است.
فازي نمودن پايگاه‌هاي دادة فعال با هدف كاربردي‌تر نمودن پايگاه‌هاي داده مطرح شد. مدل اجرايي پايگاه‌هاي دادة فعال در بسياري موارد نظير زمان بررسي شرط و يا تعيين اولويت قوانين از پيش فرض سيستم استفاده مي‌نمايد. فازي نمودن اين نوع پايگاه داده كمك مي‌كند تا سيستم سياست‌هاي اجرايي پايگاه داده را در زمان اجرا و با استفاده از شدت وقوع رويدادها (به صورت معنايي و پويا) تعيين نمايد.
در ادامة اين پايان‌نامه يك معماري ساده از پايگاه دادة فعال ارائه مي‌شود و در پايان با يك نمونة پياده‌سازي شده از پايگاه دادة فعال فازي موارد پيشنهادي ارزيابي مي‌گردد.
كليدواژه: پايگاه دادة فعال، مفاهيم فازي، عدم قطعيت، سيستم‌هاي محرك.
فصل اول: كليات

1-1 مقدمه

با ايجاد سيستم‌هاي مديريت پايگاه داده عمده مشكلات ساختار، پشتيباني و مديريت داده‌هاي حجيم در سيستم‌هاي فايلي برطرف شد اما توجهي به جنبه‌هاي رفتاري پايگاه داده نشد. به اين معنا كه با استفاده از قيود جامعيت
- Integrity Constraints

شايد بتوان از منفي شدن مبلغ حقوق كارمندان جلوگيري نمود اما نمي‌توان مانع از بيشتر شدن حقوق آن‌ها از مديرانشان شد. در چنين مواردي كاربران پايگاه داده با اجراي يك پرس و جو
- Query

موارد نقض محدوديت‌هايي از اين قبيل را پيدا نموده و خود اقدام به اصلاح آن‌ها مي‌نمايند.
مواردي اين چنين و نيز گزارشات مديريتي در آغاز ماه از جمله كارهاي مشخص و داراي ضابطه‌اي مي‌باشند كه انجام آن‌ها تكراري و قابل تفويض به سيستم است.
كاربران غيرمجاز با استفاده از يك سر گزارش، غيرمستقيم به اطلاعات كليدي دست يافته و اقدام به تغيير آن‌ها مي‌نمايند. پيدا نمودن چنين تغييراتي كه معمولاً بعد از گزارشات اتفاق مي‌افتند، به راحتي امكان‌پذير نيست. همانطور كه مشاهده مي‌شود در يك پايگاه داده معمولي رديابي رويدادهايي كه در سيستم اتفاق افتاده‌اند (رخدادها) نيز ممكن نبوده و نياز به يك سيستم با پشتيباني جنبه‌هاي رفتاري مي‌باشد.
در گام اول براي فراهم كردن امكان تعامل پايگاه داده با كاربر سيستم‌هاي محرك نظير
Oracle
به وجود آمدند. اما اين نوع سيستم‌ها تنها قادر به تشخيص رويدادهاي ساختاري نظير اضافه، حذف و تغيير مقادير در پايگاه داده مي‌باشند. به عبارت ديگر اين سيستم‌ها با ايجاد تغيير در يك قلم داده عكس‌العمل نشان مي‌دهند و اين براي كاربران پايگاه داده كافي نيست. براي اين كاربران ممكن است رويدادهايي نظير نخواندن حساب‌ها در آغاز ماه و يا يك رويداد خارجي نظير فشردن يك كليد نيز مهم باشد كه در اين موارد سيستم‌هاي محرك، پاسخگو نيستند [2].
...