نام فایل : آمادگي-ذهني-براي-شركت-در-مسابقه-22-ص

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 21

حجم : 82 کیلوبایت

آمادگي ذهني براي شركت در مسابقه
ورزشكاري كه براي شركت در بازيهاي المپيك واجد شرايط است بايد با ورزشكاراني رقابت كند كه شايسته ،قوي ،قابل انعطاف ،قدرتمند و ماهر ميباشند.تمام اين افراد انرژي و وقت زيادي را صرف نموده اند ،تا ورزشكاري نمونه شوند.ولي به هر حال ،در نهايت فقط يك قهرمان و دو برنده مدال وجود خواهند داشت .اغلب تفاوت بين فردي كه مدال مي گيرد با فردي كه مقام مثلاً هشتم را مي آورد ،فقط عدم توفيق در احراز يك يا چند ثانيه بيشتر است.مصاحبه با ورزشكاراني كه موفق به احراز مقامهاي عالي شده اند اغلب نشان دهنده نوعي آمادگي است كه آنها را از سايرين متمايز مي سازد و از بين هر ده نفر از اين ورزشكاران بزرگ ،نه نفر اعلام نموده اند كه مدتي از نظر رواني دوره اي سخت و دشوار داشته اند.
ورزشكاري كه مي خواهد با ساير ورزشكاران برجسته رقابت كند بايد در مورد آمادگي ذهني خود به درستي بيانديشند .انتظار برنده شدن فقط به اين دليل كه مسافت بيشتري را نسبت به ورزشكار ديگر طي كرده ايد و يا چون وزنه سنگين تري را بالا برده ايد كافي نيست .در تجزيه و تحليل نهايي اين موضوع بسيار مهم است كه بتوانيد تحت فشار شديد مسابقه ،آرامش خود را حفظ كنيد.
اين بخش به ارائه راهنماييها و پيشنهاداتي جهت آماده سازي شما براي شركت در مسابقه مي پردازد.ورزشكاران مختلف بارها اين راهنمائيها را بكار برده و آن را امتحان نموده اند .به كار بستن اين نكات توسط ورزشكاران باعث شده است كه آنها در زمان مسابقه موفق به كسب ثبات در اجراي مهارتهايشان گردند.هر چند كه كاربرد اين روش معجزه نمي كند.و هيچ موفقيتي را نيز تضمين نمي نمايد .اما به هر حال با استفاده از اين روش مانع از بروز وقفه اي در جريان فعاليتهايشان و نيز عدم حصول آمادگي لازم براي شركت در مسابقه مي گرديد.
چرخه پيروزي
تحقيقاتي كه پيرامون روانشناسي ورزشي انجام شده ،نشان داده است كه اجراي مهارتهاي ورزشي بر اساس چرخه پيروزي قرار دارد.اين چرخه نشانگر رابطه بين نحوه احساس شما در مورد خودتان و اينكه احتمالاً در مسابقه چطور ظاهر مي شويد،مي باشد.
اگر تصور مثبتي از خود داريد،احتمال بيشتري دارد كه طرز تلقي مثبتي نيز داشته باشيد.و اين موضوع به نوبه خود منجر به انتظارات بالاتري مي گردد.اين موضوع معمولاً منجر به بهبود رفتار(كمي زودتر به رختخواب رفتن يا وقت بيشتري را صرف آمادگي نمودن)مي شود.و اين ترتيب سطح اجراي مهارتها افزليش مي يابد.در نتيجه تصور مثبت شما از خودتان در پيشرفت بيشتر موثر خواهد بود.
به هر حال اثرات يك تصور منفي از خود نيز به همان اندازه مي تواند قوي باشد،بنابر اين حفظ جهت چرخه به سمت مثبت بسيار حائز اهميت مي باشد.براي مطمئن شدن از اين موضوع ،ساده ترين راه،اطمينان يافتن از حضور شما در اكثريت جلسات تمرين و مسابقه مي باشد.ويكي از روشهاي اطمينان از تحقق آن،تعيين اهداف و مقاصد خودتان است.
ميدانيم كه آمادگي كليد موفقيت است.يكبار يك ميليونر تكزاسي مي گفت كه براي موفقيت سه راز وجود دارد .اول اينكه ،افراد بايد بدانند كه از يك موقعيت معين دقيقاً چه مي خواهند-نه بطور تقريبي و مبهم بلكه بطور اخص.بعد بايد مشخص گردد كه براي دستيابي به اين اهداف بايد چه بهايي بپردازند و چه فداكاريهائي انجام دهند.و بالاخره اينكه بايد آماده پرداخت اين بها و انجام اين فداكاريها باشندومتأسفانه ،بسياري از ورزشكاران فقط 2 مورد از سه مورد فوق را كسب مي كنند و در دستيابي به موفقيت با شكست مواجه مي گردند.
آمادگي براي شركت در مسابقه عبارتست از ايجاد عاداتي كه منجر به پيروزي مي گردد.تحقيقاتي كه در كانادا درباره ورزشكاران شركت كننده در المپيك انجام شد.مبين اين نكته است .كه فقط چند قانون اساسي خانه داري مي تواند در اين امر موثر باشد .شما بايد در كارهاي روزانه خود اهدافي را تعيين نماييد.اين اهداف ممكن است در ارتباط با مدرسه ،كار يا تعهدات خانودگي و همچنين ورزش باشد.انجام هر يك از جلسات تمرين داراي هدفي در دستور العمل كار شما مي باشد ،و اينكه شما در هر وضعيتي هدفي را تعيين كنيد بسيار اهميت دارد.
اهداف بايد قابل اندازه گيري باشند،براي مثال شايد بخواهيد در زماني معين بدويد ،يا پرش طولي خود را بهبود بخشيد يا از تعداد دفعات خطاهاي غير ضروري خود در حركت فورهند بكاهيد.به هر حال ،اهداف همچنين مي توانند با تقويت تمركز شما در طول يك جلسه تمرين بسيار طولاني ارتباط داشته باشند و يا در افزايش عملكرد شما در ارتباط با عوامل موجود در زمان بعد از تمرينات مربوط باشند.
به هر صورت تعيين هدف قبل از شروع هر جلسه تمرين و سپس ارزيابي خودتان بعد از اتمام آن بسيار اهميت دارد در بعضي از رشته هاي ورزشي مثل شنا و دوميداني ،ما ببيشتر وقتمان را صرف تمرين مي كنيم تا اينكه به مسابقه بپردازيم البته بهره گيري هر چه بيشتر از زمان تمرين بسيار ضروري مي باشد تمرينات نبايد به شكلي باشد كه به آساني بتوانيد وارد عمل شويد.بلكه مربي اول نكات مهم و شدت تمرينات را در هر جلسه توضيح مي دهد ،شما بايد ذهنتان را آماده كنيد و بر روي عناصر كليدي هر جلسه تمرين تمركز دهيد.
شايد زماني كه تازه شروع به گرم كردن خودتان مي نماييد هدفي را براي بقيه كارتان در نظر بگيريد.
تخيل
يكي ديگر از جنبه هاي مهم جهت آمادگي براي شركت در مسابقه ،تخيل صحنه ها يعني مرور ذهني و يا تصويري ،نام دارد .آليسون رو دونده ماراتن اهل نيوريلند كه در سطح جهاني فعاليت مي كند،گفته است كه هميشه قبل از شروع مسابقه ،در برابر فشارهاي شديد رواني از طريق مرور تك تك مسابقات و يا قسمتهايي از آن مقابله مي كنم،هميشه بر موارد مثبت تاكيد مي ورزم و به آن مي انديشم.
بطور مشخص در سالهاي 1950و1960 ،ورزشكاران برجسته عنوان كردند كه آنها براي كسب آمادگي در مواجهه با وقايع از تصورات ذهني استفاده مي نمودند.افرادي مثل آل اورتر كه چهار مرتبه در رشته پرتاب ديسك قهرمان المپيك شده بود،مي گويد كه او خود را بارها در شرايط مختلفي در حال پرتاب ديسك تصور كرده بود.او زماني خود را در داخل دايره اي خشك ،زمان ديگر در دايره اي خيس،زماني در معرض وزش باد شديد،زماني در معرض طوفان و تگرگ تصور مي كرد و حتي گاهي خود را در حالي مي ديد كه بعد از 5 بار پرتاب ،هنوز پايش به خارج از خط كشيده مي شد.استيو بكلي ورزشكار برجسته بريتانيايي در رشته پرتاب نيزه گفته است در زماني كه براي شركت در مسابقه بزرگي آماده مي شد،از تكنيكهاي تخيل اورتر استفاده مي نمود.جك نيكولاس اغلب اظهار مي نمود كه او هيچگاه نه در ضمن تمرينات و نه در مسابقه ،بدون اينكه ابتدا شليك تيري را در ذهن خود مجسم كند،تير اندازي ننموده است.ديويد همري دارنده ركورد جهاني دو 400 متر با مانع ،در مورد آمادگي ذهني خود براي المپياد مونيخ و مكزيك اينطور بيان نموده است كه در مرور ذهني خود بيشتر بر جزئيات وقايع آتي تاكيد داشته است .به هر حال وقتي كه ورزشكاران اين روشها و تكنيكها را مستقيماً ادراك مي نمايند،ديگر كوچكترين شكي باقي نمي ماند كه تمرينات رسمي با استفاده از تكنيكهاي ذهني و تخيلات ميتواند منجر به بهبود مهارتها گردد.
اساساً تخيل شكلي از تمرين مهارتهايي است كه مكمل مهارتهاي مربوط به فعاليتهاي جسماني و حركات بدني مي باشد .شما بسهولت مي توانيد ،در يك صندلي راحتي بنشينيد .و يا روي تختخوابي دراز كشيده ،در حالت آرميده قرار گيريد و به وزش باد ببيانديشيد .اگر اين روش واقعيت مي يافت خيلي خوب بود اما تمامي تحقيقاتي كه در سراسر دنيا انجام شده است نشان داده اند كه اگر تمرينهاي ذهني همراه با تمرينهاي بدني بكار روند،موثرترين روش جهت بهبود يك مهارت وايجاد آمادگي براي يك مسابقه مي باشد.اگر مي خواهيد تكنيك نادرستي را بهبود بخشيد،اين روش مي تواند موثر واقع شود.اين وضع هميشه نسبت به زماني كه يك ورزشكار مبتدي سعي در يادگيري مهارت جديدي دارد،بسيار مشكلتر مي باشد.
تخيل و تجسم ذهني روش بسيار موثري است زيرا در تهيه و نقشه مناسبي براي پيروزي به ورزشكار كمك مي كند اگر ورزشكاران بتوانند بطور موثر به تجسم اعمال ورزشي بپردازد،مغزشان در همان زمان پيامهاي الكتريكي به عضلات مي فرستد آنچنانكه بنظر مي آيد آنها واقعاً در حال اجراي آن حركت خاص مي باشند.تنها تفاوت در اين است كه شدت جريان آنقدر قوي نيست كه عضلات را به حركت در آورد.به هر حال ،وقتي ورزشكاري دراز كشيده و در ذهن خود تكنيكي را(براي مثال تكيك پرتاب نيزه را در نظر بگيريد)مرور ميكند،مشاهده حركات كوچك و غير ارادي در عضلات ران و شانه هايش غير عادي نمي باشد.
كريستوماركوف قهرمان پرش سه گام در المپيك 1988 از كشور بلغارستان ،تاكيد زيادي بر اين نكته داشت كه اكثر پيروزيهاي او در سئوال ،حاصل پايبنديش در بكارگيري تمرينات تخيلي بود كه از سال 1987 به آن پرداخته بود.او در مصاحبه اش با روزنامه ها گفت كه بسيار سخت تلاش كرده بود تا دفعات تكرار پرش خود را در هر هفته افزايش دهد و اين كار را با استفاده از فكرش انجام داده بود.سپس افزوده بود كه «مبارزه من در سئول بيشتر ذهني بود تا جسمي .اما من آمادگي بسيار خوبي داشتم .بارها خود را در آن استاديوم در حال پرش مجسم كرده بودم.»
دبي بومن قهرمان المپيك در رشته هاكي از كشور استراليا در سال 1988 در كشور سئول،آخرين ضربه را در بازي نهايي خود مقابل كره جنوبي وارد دروازه نمود.اين ضربه بن بست را شكست و استراليا در مقابل پارتيزانهاي كره اي با امتياز 0-2 بازي را به نفع خود پايان داد.دبي حدود 18 ماه قبل از مسابقه در ذهن خود در مورد برنامه بازي به تخيل پرداخته بود و بعدها مي گفت كه «دقيقاً ميدانستم چه بايد بكنم.آنرا قبلاً هزاران بار در ذهن خود تصور كرده بودم.اين عمل به شكل كاملاص خود كاري انجام مي شد.اين كار مثل آب خوردن آسان بود.»
ژاكيم كروز قهرمان رشته نيمه استقامت از كشور بررزيل ،بعد از اينكه در مسابقه 800 متر نهايي در لوس آنجلس پيروز شد گفت كه «روز قبل از مسابقه ،صدها بار خود را در حال پيروزي تصور مي كردم .هيچوقت اجازه نمي دادم كه خود را در حال شكست تصور كنم».گر چه او از اين عمل تحت عنوان تخيل ،مرور ذهني و يا تجسم نام نمي برد ولي به هر حال از آن استفاده مي كند.او بدون احساس خستگي ،در خود ايجاد اعتماد بنفس مي نمايد و تدابير ماهرانه اي را بارها در ذهن خود مرور مي كند.با اينكه بسياري از مربيان طي سالهاي زيادي به آموزش معناي پندارگرائي و تأثير تخيل مي پردازند ولي من احساس مي كنم انجام تمرينات در پي كاربرد چند قانون بنيادي و اساسي مي تواند تأثير بيشتري داشته باشد .براي بهبود چنين آموزشي ،هفت اصل مهم موجود است.اين اصول خلاصه اي است از آخرين اطلاعات حاصل از برخي تحقيقات گردآوري شده از سراسر دنيا .فهرست اين اصول در جدول شماره 24 آمده است.
ورزشكاراني كه در بهبود مهارتهايشان بسيار جدي و كوشا هستند،بايد بيشتر و موثرتر به تخيل در مورد عوامل تكنيكي و تاكتيكي رشته ورزشي خود بپردازند.براي كسب اين توانايي،آنها در هر زمان و مكاني كه بخواهند مي توانند از اين روش استفاده كنند.براي مثال،در يك دهكده المپيك ،بيشتر ورزشكاران براي مسابقه آماده مي شوند و نسبتاً كمتر آموزش مي بينند.زمان زيادي كه در اختيار دارند سبب مي شود تا به انجام تمرين بيشتر،تناول غذاي بيشتر (سالن غذاخوري اغلب مركز تجمع افرادي است كه در اين دهكده ساكن مي باشند)گرايش يابند و يا مثل پروانه به اطراف سر سزنند تا تعدادي از مسابقات ورزشي را تماشا كنند چنين رفتاري ممكن است مانع از ايجاد آمادگي براي مسابقه گردد. مي توان ورزشكاران را تشويق نمود تا با استفاده از تمرينات تخيلي ،بهره بيشتر و مؤثرتري از اوقاتشان ببرند.به اين طريق آنها هم به گذران وقتشان مي پردازند ،و هم با طرح نقشه دقيق و كاملي از مسابقه اي در خود ايجاد اعتماد بنفس مي نمايند.
مقابله با حالات عصبانيت قبل از مسابقه
بسياري از ورزشكاران براي اينكه پيشرفت كنند،وقت و انرژي بسياري را در ورزش صرف مي كنند.و نيز گذشت و فداكاري زيادي از خود نشان مي دهند.حتي اغلب آنها به اميد برطرف نمودن موانع بزرگ دست به اقدامات مالي مي زنند.علي رغم تلاشهاي مداوم آنها و نيز علي رغم عملكرد عالي آنها در تمرينات و يا در مسابقات كوچك ،بعضي از اين ورزشكاران به انتظارات و آرزوهاي خود نمي رسند.آنها در دنياي مسابقات بين المللي ورزشي به اهداف خود دست نمي يابند و اين وضعيت با عنوان ناخوشايند «ركود»معروف است.
به هر حال چرا بعضي از ورزشكاران حتي فشار شديد حاصل از مسابقه نيز همواره عملكرد خوب و مناسبي را نشان مي دهند ولي بعضي ديگر هيچوقت نمي توانند عملكرد خوبي ارائه دهند؟چرا همه ورزشكاران دچار ركود نمي شوند؟
...