نام فایل : آفات-مهم-گياهان-زراعي-زنجره-هاي-چغندر-قند-17-ص

فرمت : .doc

تعداد صفحه/اسلاید : 16

حجم : 66 کیلوبایت

بيماري لكه نواري جو
pyrenophora graminea
سطح انتشار بيماري
بيماري لكه نواري جواز بسياري از مناطق جوخيز جهان از جمله هندوستان, شوروي, نروژ, ايتاليا, انگلستان, كانادا, امريكا و نيوزلند گزارش گرديده است. در ايران اين بيماري در آذربايجان، مناطق اطراف درياي خزر, كرج, ورامين, تهران و خوزستان مشاهده شده است. در آذربايجان شرقي در تمام نقاط زير كشت جو و در آذربايجان غربي در ماكو, خوي, و سلماس وجود دارد اين بيماري همه ساله و با شدت قابل ملاحظه اي در سطح استان آذربايجان شرقي مشاهده مي گردد.
اهميت اقتصادي بيماري
در نقاط مختلف جهان, خسارت وارده از بيماري لكه نواري به محصول جواز 70 تا 100% گزارش شده است. امروزه از بين رفتن صد در صد محصول در گياهان آلوده مورد قبول پژوهشگران بوده و در تخمين ها درصد خسارت به محصول يك مزرعه يا يك منطقه را برابر درصد گياهان آلوده به بيماري لكه نواري در نظر مي گيرند در مطالعات سال 1365, خسارت اين بيماري به محصول جواستان آذربايجان شرقي تقريبا 16% (برابر 34 هزار تن) وبه ارزش حدود چهار ميليارد ريال بر آوردن شده.
علائم بيماري
مشخص ترين علائم بيماري وجود لكه هاي نواري برنگهاي زرد, قهوه اي, و نكروزه در روي برگها مي باشند. معمولا علائم بيماري ابتدا در روي برگها دوم يا سوم گياهچه ظاهر شده و سپس در روي ساير برگهاي ديده مي شوند. اما ممكن است در تمام گياهان آلوده علائم بيماري در مراحل اوليه رشد مشهود نگردند. نوارهاي زرد در برگهاي تازه توليد شده بويژه در روي قسمت پائين پهنگ برگ و غلاف ظاهر مي شوند. اين نوارها بتدريج در تمام طول برگ توسعه يافته و نكروزه مي گردند. اين لكه ها معمولا بهم پيوسته و تمامي برگ مي ميرد. در حين تباهي بافتها, برگها در قسمت نوك پاره مي شوند. گياهان آلوده معمولا كوتوله مي مانند در بوته هاي آلوده يا خوشه اي ظاهر نمي گردد يا خوشه هاي حاصل بصورت پيچ خورده, خشك شده, و قهوه اي رنگ مي گردند. خوشه هاي آلوده اغلب دانه اي توليد نمي كنند و در صورت توليد, دانه ها ريز, چروكيده, .و قهوه اي هستند. در بعضي از گياهان آلوده خوشه ها بطور طبيعي ظاهر شده و دانه هاي توليد شده علائمي از بيماري نشان نمي دهند. ظهور و نوع علائم بيماري و شدت آنها به قدرت بيمار يزائي (ويرولانس) قارچ, حساسيت ميزبان, و شرايط جوي بستگي دارد.
عامل بيماري
عالم اين بيماري قارچ
pyrnopra graminea Ito @kurib
است كه متعلق به آسكوميست ها بوده و توليد پريتيس مي نمايد پريتيس هاي اين قارچ, كه در پائيز روي كلشهاي باقيمانده جو در مزرعه توليد مي شوند. در طبيعيت بندرت مشاهده مي گردند. پريتيس ها در سطح كلشها و يا كم و بيش فرو رفته در آنها توليد مي گردند و اندازه آنها 726-576*572-442 ميكرون مي باشد. آسكها بشكل كيسه هاي چماقي يا استوانه اي بوده و در قاعده داراي پايه كوتاه و در انتها مدور مي باشند. آسكوسپرها برنگ زرد قهوه اي, به اندازه هاي 61-43*28-18 ميكرون, بيضوي شكل, باسه ديواره عرضي, و يا (گاهي دو) ديواره طولي در سلول وسطي مي باشند. محققين عقيده دارند كه آسكوسپرها نقشي در تكميل سيكل بيماري ندارند (8)
Drechlera graminea (Rab). Shoem .
مرحله غير جنسي اين قارچ
(Syn. Helminthosporium gramineum Rabh.)
مي باشد. در اين حالت قارچ توليد كننده يوفرو كنيدي مي نمايد. كنيديها در انتها جوانب انتهايي نكنيد يوفرها و بصورت خوشه هاي سه تا پنج تائي توليد مي شوند. كنديخها راست, در هر دو انتها مدور, داراي تا هفت ديواره عرضي, به اندازه هاي 115-30*24-11 ميكرون و برنگ قهوه اي زرد مي باشند. تمام سلولهاي كنيدي قادر به تندش مي باشند. توليد پيكنيد توسط اين قارچ نيز گزارش شده است ولي پيكنيد در طبيعت بندرت يافت مي شود.
در روي بافتهاي آلوده گياه كنيديها بطور فراوان توليد مي شوند. در محيط هاي كشت آزمايشگاهي, ميسيلويوم قارچ خاكستري تا زيتوني بوده و اغلب عقيم مي باشد. قرار دادن قطعاتي از برگ جو در محيط كشت آگار
(Water Agar)
و استقرار محيط كشت در شرايط متناوب نور و تاريكي و سپس در يك محيط سرد ممكن است منجر به توليد كنيديها در محيط كشت گردد.
سيكل بيماري
لكه نواري جو منحصرا يك بيماري بذر زي
(Seed-Borne)
مي باشد. قارچ عامل بيماري زمستان را بصورت ميسيليوم در پوست و پريكارپ دانه مي گذارند ولي جنين دانه آلوده نمي گردد. هيف موجود در دانه رشد كرده و گياهچه را آلوده مي سازد. در زمان خوشه دهي, و در شرايط رطوبي, كنديهاي توليد شده روي برگها توسط با دبر روي خوشه هاي گياهان مجاور انتقال يافته و دانه ها را آلوده مي افتد., ولي شديدترين آلودگي دانه ها و جود آب در روي خوشه ها ضرورت نداشته و گزارشات نشان مي دهند كه آلودگي دانه ها در صورت فقدان آب در روي آنها شديدتر بوده است. آلودگي دانه ها در حرارت بين 10 تا 33 درجه سانتگراد صورت مي گيرد. دانه ها آلوده معمولا علائمي از خود نشان نداده و سالم به نظر مي رسند.
حرارت و رطوبت خاك در آلوده شدن گياهچه ها از طريق بذور آلوده تاثير مي گذارد. بيشترين درصد آلودگي گياهچه ها در حرارت 12 درجه سانتيگراد بوموقع مي پيوندد و در بالاتر از 15 درجه سانتيگراد آلودگي كاهش يافته يا اتفاق نمي افتد. آلودگي گياهچه ها در رطوبت متوسط خاك (پتانسيل آب منهاي 7 بار) بيشتر از آلودگي آنها در رطوبت بيشتر (منهاي 1 بار) يا رطوبت كمتر (منهاي 13 بار) گزارش شده است. حساسترين مراحل آلودگي گياهچه ها از شروع جوانه زدن بذر تا ظهور گياهچه در بيرون خاك مي باشد. معمولا درصد گياهان آلوده از درصد بذر آلوده مي باشد.
تشخيص دانه هاي آلوده
...